Van Gogh- geneza

Jego żywiołowy, nieposkromiony temperament sprawiał że każdy motyw atakował  z niezwykłą żarliwością. Na godziny tworzenia, wnikał w głąb malującego przedmiotu, jednoczył się z nim, wydobywał z niego najgłębszą jego istotę.

 

Malujący van Gogh nie myślał o obrazie, o sposobie użycia odpowiednich środków artystycznych. Ważne było dla niego jedynie wydobycie głębi, prawdy o rzeczach i ludziach, których malował na swych płótnach. Nie czuł obowiązku aby utrwalić tego co typowe, co odwieczne tkwi we wszystkim, jako walka przeciwieństw i dramat przemijania.

Twórczość van Gogha nie była efektem sprzężenia sił woli i intelektu, lecz rodziła się z wyzwolenia ogromnej energii psychofizycznej. Mimo jednak potężnego ładunku emocji, namiętność i intuicja zawartego w ciele artysty, nie można odmówić pełnej malarskiej samowiedzy w kształtowaniu form i barw. Nauczył się traktować kolor jako odrębną wartość wyrazową, podlegającym określonym prawom.  Wiedział że pełną siłę działania koloru osiągnąć można tylko przy stosowania barw czystych.

To co kiedyś było wyrażeniem jedynie przez metaforę- gest, mimikę, van Gogh wypowiada za pomocą wartości wyrazowych barw. Kolory artysty spełniają  wszystkie zadania malarskie. Rysuje i modeluje formy, jest podstawową rytmów, określa proporcję i przestrzeń dzieła. 

 

Autor: Norbert Gajda

Źródło: Kowalska B "Od impresjonizmu do konceptualizmu . Odkrycia sztuki"

Foto: Van Gogh: The Life